Optimisten zijn slecht geiinformeerde pessimisten

Quote v/d week:  

'' Ja ik was Jesus Christ Superstar aan het kijken, maar ik vind het zo stom dat hij op het einde gekruisigd wordt. Dat doe je toch niet?! ''
( Hahah.. gelijk heb je)

Heppie Peesdegen

Hoewel ik zelf geen vervent Paas-vierder ben (lees: Happy Pasen, april 2007), vond ik vandaag toch wel een bijzondere dag. Ik was met mijn ouders mee boodschappen doen, mams loopt mank na een operatie en paps heeft ook nog steeds last van jicht. En behulpzaam als ik ben, ging ik mee om te helpen. Heus niet voor de gratis boodschappen, mocht je dat soms denken.

Afijn, ik ging dus mee boodschappen doen. Aangezien mijn ouders van die burgerlijke mensen zijn dat ze dat elke week bij de Super de Boer in Velp doen, hebben ze daar ook hun wekelijkse 'groet- comité'. Ik was de supermarkt nog niet in of ik werd aan allerlei mensen voorgesteld - die ze nog kenden van korfbal- of waar ze vroeger naast hebben gewoond. Prima, ik speel wel de burgerlijke dochter. Alles voor de gratis boodschappen,  - eh- hulpverlening. Wat mij dus het meest opviel was dat iedereen afscheid nam met; vrolijk Pasen, fijne dagen of zelfs op z'n velp-zuids: heppie peesdegen. Zo zie je maar, sommige mensen geven een geheel eigen twist
Lees verder...

Petit peu

Hoe moeilijk kan je het jezelf maken? Ik had zin in een bruin pistoletje met brie. En aangezien je die nergens anders belegd kunt kopen op Utrecht CS dan bij Petit Pain ofzo was ik best een keer bereid om er 3,50 voor neer te leggen. Goed, ik bestel een bruin pistoletje met brie. De vriendelijke mevrouw loopt weg om dit door te geven aan de broodjes-smeer-crew. Vervolgens komt ze terug met de vraag: 'wel met rauwkost?' en ik zeg heel vriendelijk terug '' ja graag maar dan wel zonder tomaat ''. Nou de mevrouw loopt weer weg en komt vervolgens terug: 'met of zonder tomaat? ' Waarop ik vervolgens nog een keer heel vriendelijk antwoord met: 'zonder graag'. Nu zal ik toch wel duidelijk zijn dacht ik nog, tot ze terug kwam met nóg een vraag: 'wilt u een wit of bruin pistoletje?'. Toen antwoordde ik al iets minder vriendelijk 'bruin'. Nou goed, ik sta te wachten en ondertussen wil de mevrouw het broodje aan iemand anders meegeven. Tot ze zich op het allerlaatste moment bedenkt want: 'oh nee hhihhiihi die was niet voor u maar voor haar!! '.

Prima.

Ik loop vervolgens door Hoog Catherijne op weg naar de bussen, terwijl ik het verhaal in geuren en kleuren vertel aan mijn klasgenoot. Terwijl ik dit vertel en ondertussen al bijna bij de bus ben, wil ik mijn broodje pakken om een hap te nemen. En wat blijkt: een wit pistoletje met brie zonder rauwkost en tomaat.

Alles is liefde

Als je jong bent geloof je alles. Van spinazie krijg je spierballen, je vader is de sterkste man van Nederland. En Sinterklaas bestaat.

Maar er komt een dag dat je naar de schoenen van de Goedheiligman kijkt en denkt; hé, wacht eens, dat zijn de schoenen van m’n vader! Je vermoedde al zoiets maar nu dringt het pas echt tot je door.

Het is onzin dat je gelooft dat er in Spanje een man met een lange witte baard rond loopt die één keer per jaar de stoomboot pakt om bij jou iets in je schoen te stoppen
. En nog zoiets, van spinazie krijg je geen spierballen, Nederland wordt nooit wereldkampioen, en jij trouwt niet met de juf. Zo word je ouder, en steeds ongelukkiger. De enige momenten dat je je weer even voelt als toen, zijn de momenten waarop je van iemand houdt. Écht van iemand houdt. Dan valt alles wat stom is, of pijn doet even helemaal weg.

Liefde is alles, en daar moeten we in blijven geloven. Dus wat nou, als we gewoon met z’n allen zouden besluiten; Sinterklaas bestaat. Dan weten we heus wel dat we die cadeautjes nog steeds zelf moeten kopen, maar het gaat meer om het idee. Dat we blijven geloven dat het nog altijd goed kan komen met ons, met de liefde. Want liefde is als Sinterklaas; je moet erin geloven anders wordt het niets.

Makkelijke humor

Ik word er wel eens van beschuldigd dat ik erg 'makkelijke' humor heb. Hier ben ik het eigenlijk wel mee eens. Het hardst moet ik lachen om leedvermaak, want laten we eerlijk zijn; leedvermaak is dubbel vermaak. Ook moet ik erg lachen om zelfspot en ik kan het erg waarderen als mensen recht voor zijn raap zijn wat ook tot hilarische taferelen kan leiden.

Makkelijke humor waar ik recent nog dubbel om heb gelegen:

-
Jeroen van Koningsbrugge die graag met een pasje wilt betalen (nieuw dier)
-  op een eenrichtingsweg een automobilist verzoeken te stoppen om vervolgens te zeggen dat hij hier niet mag stoppen (tequila)
 
-
 Ross die als zwarte piet uit een bruiningsstudio komt omdat hij niet 1,2,3 telde, maar 1 mississippi, 2 mississipi, 3 mississippi (friends)
-
Jerney kaagman met haar pokerface
-
Idols audities en dan met name hilarische Gordon
-
 kleine Huub die met z'n grote mond iedereen onder de tafel lult
-
Jaap die in zijn eigen kots ligt te rollen 
-
 Nadia die moet huilen omdat haar haren te zwart geverfd zijn 

iemand ergens mee helpen en dan vervolgens zeggen: want zo ben ik
- bij Holland's next top model een verkeerde pose aannemen omdat je 'kroket' verstond in plaats van 'koket'
-
iemand glijdt uit over een bananenschil, een voorbijganger lacht deze persoon heel hard uit, om vervolgens ook over deze bananenschil uit te glijden (sorry R.) 
-
 'blauuuwwwww' gaan roepen als je in het publiek van Lingo zit
-
Amy Winehouse bij de afgelopen EMA's
- de film Hairspray
-
het beruchte filmpje van 'in mijn poep' > Kort samengevat: 2 Belgen doen mee aan een prijsvraag en moeten 3 vragen onafhankelijk van elkaar hetzelfde beantwoorden om een weekendje Parijs te winnen. De eerste vraag luidt: wanneer heb je voor het laatst seks gehad ( allebei gister). De tweede vraag: met wie was dit (allebei met hem/haar). De derde vraag: wáár was dit? (de man: op de keukentafel, de vrouw: in mijne poep)

En natuurlijk nog veel en veel meer.. Maar even een kleine impressie van hoe je mij aan het lachen krijgt; erg makkelijk. Want zo ben ik.

Student zijn

Hoewel ik nooit goed ben geweest in leren en hier ook zeker nooit voldoening uit haalde, ben ik toch redelijk goed in het student zijn en alle gunstige aspecten die daar bij komen kijken. Ik woon sinds een klein half jaartje op kamers in hartje Arnhem. In een studenthuis. Hoewel ik al 2 jaar op zoek was naar iets betaalbaars voor mezelf, heb ik het wonen in een studentenhuis nooit langer dan een minuut overwogen. Ik moest er niet aan dénken! Al die mensen om me heen en geen privacy en niet te bedenken de smetvrees waar ik aan lijd. Ik heb dit nooit als een optie gezien. Tot mijn zus haar studentenhuis verliet om te gaan samenwonen.

Haar kamer kwam dus vrij. En aangezien ik weer thuis woonde na een half jaartje aan de andere kant van Nederland te hebben gewoond, leek het mij toch wel een goed plan om toch maar even mijn principes gedeeltelijk overboord te gooien. Vandaar dat ik er langer dan een minuut over na ging denken om misschien toch maar in een studentenhuis te gaan wonen. Toen ik een ultimatum kreeg begon het toch wel heel erg te kriebelen. Waarom nee zeggen als ik zo graag weg wil! Ik kan altijd nog terug naar huis of ergens anders wonen.. Tenslotte ken ik al haar huisgenoten en zijn ze nog aardig ook! Dus zei ik ja.

En je zult het niet geloven, ik vind het reuze gezellig! De mensen zijn van mijn leeftijd en zijn ook allemaal studerende.. Het bevalt mij prima om gewoon lekker om 1 uur na werktijd de stad in te gaan en ladderzat thuis te komen wanneer de zon al opkomt om vervolgens meteen door te gaan naar school of juist gewoon gezellig koffie te drinken of te flessenvoetballen in de gang! Studeren vind ik nog steeds niet leuk, maar het student zijn bevalt mij prima.